1393/11/04
تأملی بر پیام رهبر انقلاب به جوانان اروپا و آمریکای شمالی



در روز هفتم ژوئیه ۲۰۰۵، چهار سال پس از واقعهی ۱۱ سپتامبر، چهار انفجار انتحاری در چند نقطه از شهر لندن انجام شد که به کشته شدن ۵۲ نفر و زخمی شدن بیش از هفتصد نفر انجامید. پلیس انگلستان طراح و عامل اصلی این بمبگذاری را فردی به نام «محمد صدیقخان» اعلام کرد؛ جوانی اهل شهر لیدز که والدین او چند دهه قبل به انگلستان مهاجرت کرده بودند. وقتی شبکهی الجزیره تصویر فیلم ویدئویی او را در حال بیان انگیزههایش از انجام این عملیات پخش کرد، بیش از محتوای سخنان تند او علیه دولتهای غربی، لهجهاش برای مردم انگلستان شگفتانگیز و تکاندهنده بود. او با لهجهی غلیظ یورکشایری صحبت میکرد و اگر تصویر او نبود، این صدا با صدای یک جوان انگلیسی هیچ تفاوتی نداشت. این «تروریست» با الگوی همیشگی تصویر «تروریستهای عرب/مسلمان» در روایتهای کلامی و تصویری غربی که از «خارج» برای انجام عملیات به خاک این کشورها میآمد، تفاوت داشت. او بیگانهای از بیرون نبود، بلکه یکی از درون بود. «دیگری» نبود، از «خود» بود. پلیس انگلستان با اشاره به سفر او به پاکستان و افغانستان و حضورش در پایگاههای القاعده، واژهی جدیدی برای توضیح این پدیده به کار برد: «فرایند رادیکال شدن» (Radicalization).