ایران بدون توافق هسته‌ای چه خواهد کرد؟

به گزارش اشراف، اندیشکده کارنگی در مقاله‌ای به قلم کورنلیوس آدِبار نوشت: اکنون، با توجه به اندک زمانی که از ضرب‌الاجل ۲۴ نوامبر مذاکرات هسته‌ای بین ایران و ۱+۵ باقی‌مانده است و تردیدهای فراوان در خصوص اینکه توافقی حاصل می‌شود یا نه، زمان خوبی است که رویکرد تهران درصورتی‌که توافق به دست نیاید را بررسی کنیم؛ بسیاری از تحلیل‌های صورت گرفته در این خصوص بررسی‌هایی کوتاه‌مدت درباره اتفاقات پس از شکست مذاکرات هستند. ایران غنی‌سازی اورانیوم را از سر خواهد گرفت، آمریکا بر حجم تحریم‌ها خواهد افزود و سایرین نیز – از اروپا گرفته تا هند و چین – نیز واکنش نشان خواهند داد. ماهیت این واکنش‌ها وابسته به تفسیر این است که چرا توافق جامع حاصل نشده است؛ و این ارزیابی به اینکه دولت ایران و هماوردان آن چه انجام خواهند داد وابسته است.

 ■ ایران در صورت عدم تحقق توافق موقعیتی بهتر از غرب خواهد داشت■

واکنش‌های شخصی، سیاست‌ها و محیط اقتصادی پیرامون مذاکره نشان می‌دهد ایران در صورت عدم تحقق توافق موقعیتی بهتر از غرب، به‌خصوص دولت آمریکا، خواهد داشت. اگر توافق حاصل نشود، تهران جهان را با جنگی لفظی خود همراه خواهد ساخت و شرایطی ایجاد می‌شود که یافتن حقیقت در آن میان دشوار است. واکنش خودمحورانه تنها نتیجه معکوس خواهد داشت؛ بلکه متحدان دو سوی آتلانتیک باید تنش‌‌های احتمالی برآمده از شکست مذاکرات را مدیریت کند.

 

آقای روحانی نوارتان را گوش کنید

گزارش 9 دی از مطالبه رهبر انقلاب در 14خرداد سال گذشته

آقای روحانی نوارتان را گوش کنید

یک سال پیش در چنین روزهایی، هشت نامزد انتخابات ریاست جمهوری به شدت در حال تبلیغات انتخاباتی بودند تا بتوانند با جلب نظر مردم، سکان‌دار اجرایی کشور شوند.
در آن زمان، اکثر نامزدهای هشت‌گانه، مسابقه وعده‌های جذاب و بزرگ گذاشته بودند و هر یک با دادن شعارهای مختلف تلاش داشتند آراء توده‌های مردم را به سمت خود جلب کنند. از نگاه اصحاب فن، کارشناسان و مدیران اجرایی کشور، بسیاری از وعده‌های نامزدها در انتخابات سال 1392 با نگاه منطقی، دور از دسترس می‌نمود، اما شاید مشکلات اقتصادی سال‌های اخیر آن‌چنان مردم را آزرده بود که آن‌ها دیگر به امکان عملی شدن وعده‌های نمی‌اندیشیدند و به ظاهر وعده‌ها اکتفا می‌کردند. حسن روحانی یکی از نامزدهایی بود که وعده‌های پرشمار و جذابی ارائه می‌کرد و شاید اشتباه نباشد که بگوییم بیشترین و پرحرارت‌ترین وعده‌ها را او مطرح می‌کرد. مثلاً روحانی برای بهبود اقتصاد کشور آن‌چنان سخن می‌گفت و از بی‌عرضگی دولت‌های نهم و دهم آن‌قدر قاطعانه انتقاد می‌کرد که هر انسان بی‌طرفی گمان می‌کرد که اگر امثال روحانی در این چند سال گذشته به جای احمدی‌نژاد رئیس دولت بودند، حتماً تمامی نقاط ایران به گلستان تبدیل شده بود و هیچ یک از مشکلات سال‌های اخیر بروز پیدا نمی‌کرد. در همان گیرودار مسابقه وعده‌ دادن و سیاه‌نمایی اوضاع کشور از سوی اکثر نامزدها (البته انصافاً به جز حداد عادل و سعید جلیلی)، رهبر معظم انقلاب اسلامی در مراسم بیست و چهارمین سالروز رحلت حضرت امام خمینی (ره)، سخنان مهمی خطاب به نامزدها مطرح کردند و عملاً ایرادات فاحش شیوه‌های تبلیغاتی آنان را برشمردند؛ ایراداتی که اگر اصلاح نمی‌شد در صورت پیروزی در انتخابات، حتماً دامان وعده‌دهندگان را می‌گرفت.
حضرت آیت‌الله خامنه‌ای ابتدا از سیاهنمایی‌های مطلق برخی نامزدها درباره شرایط کشور انتقاد کردند و سپس درباره وعده‌های پرطمطراق به آن‌ها گوشزد کردند که طوری وعده ندهند که اگر رئیس‌جمهور شدند، قادر به اجرای آن وعده‌ها نباشند و به دنبال بهانه‌جویی بیفتند.
مقام معظم رهبری با نگاه دوراندیشانه خویش، اختیارات گسترده و بی‌نظیر جایگاه رئیس‌جمهور را نیز یادآور شدند تا بدین ترتیب، راه را برای بهانه‌جویی احتمالی رئیس‌جمهور منتخب برای توجیه عدم تحقق وعده‌های بلندپروازانه‌اش و نسبت دادن آن به کمبود اختیارات، ببندند.
رهبر معظم انقلاب همچنین خطاب به نامزدهای ریاست جمهوری، از آنان خواستند قول‌هایی به مردم بدهند؛ قول‌هایی درباره عدم حاشیه‌سازی خود و اطرافیان، تمرکز بر رسیدگی به مسائل اقتصادی کشور و شاید مهم‌تر از همه عدم امتیاز به بیگانگان با این تصور غلط که «به دشمنان امتیاز بدهیم تا عصبانیت آن‌ها را نسبت به خودمان کم کنیم.»
اگر بار دیگر نگاهی به سخنان یک سال پیش مقام معظم رهبری بیندازیم، کاملاً مشخص است که ایشان در تمامی حوزه‌های چالشی کشور، مسیر درست را به رئیس‌جمهور منتخب نشان دادند: در اقتصاد بر حل مشکلات تأکید کردند، درباره حاشیه‌سازی اطرافیان به رئیس دولت تذکر دادند، ظرفیت‌های قانونی گسترده رئیس دولت را بازگو کردند و در حوزه سیاست خارجی نیز بر گمان باطل کوتاه آمدن در برابر دولت‌های زورگو به بهانه تعامل سازنده با جهان، خط بطلان کشیدند.
بدون تردید، اینک بازخوانی فرمایشات مقام معظم رهبری، بسیار آموزنده است، خصوصاً برای رئیس دولت یازدهم: «(نامزدها) وعده‌های نشدنی ندهند. من به نامزدهای گوناگون عرض می‌کنم جوری حرف بزنید که اگر در خرداد سال آینده نوار امروز شما را جلوی خودتان گذاشتند یا پخش کردند، شرمنده نشوید؛ جوری وعده بدهید که اگر چنانچه آن وعده را بعداً به رخ شما کشیدند، مجبور نباشید تقصیر را گردن این و آن بگذارید که نگذاشتند، نشد. کاری را که می‌توانید انجام دهید، وعده بدهید. رئیس‌جمهور در کشور ما و طبق قانون اساسی ما، امکانات فوق‌العاده زیادی در اختیار دارد. رئیس‌جمهور امکاناتش در قانون اساسی، امکانات وسیعی است؛ رئیس‌جمهور بودجه‌ی کشور را در اختیار دارد، همه‌ی ارکان اجرائی کشور را در اختیار دارد، ترتیب اجرای قوانین را در اختیار دارد، توانائی استفاده از همه‌ی افراد صاحب‌نظر را در سراسر کشور در اختیار دارد؛ رئیس‌جمهور در همه‌ی مسائل گوناگون دستش باز است. تنها محدودیتی که برای رئیس‌جمهور در کشور ما وجود دارد، محدودیت قانون است؛ قانون فقط به او محدودیت می‌دهد که این هم محدودیت نیست؛ قانون، هدایت‌کننده است؛ محدودکننده نیست. قانون، راه را نشان می‌دهد که چگونه حرکت کنیم. آن کسانی که امروز با مردم حرف می‌زنند، آنچه که توانائی انجام آن را دارند و مردم به آن احتیاج دارند، آن را با مردم در میان بگذارند؛ قول بدهند با عقل و درایت عمل خواهند کرد؛ اگر برنامه‌ای در هر موردی از مسائل دارند، آن برنامه را برای مردم ارائه کنند؛ قول بدهند که با پشتکار و ثبات قدم در این میدان پیش خواهند رفت؛ قول بدهند که از همه‌ی ظرفیت‌های قانون اساسی برای اجرای وظیفه‌ی بزرگِ خودشان استفاده خواهند کرد؛ قول بدهند که به مدیریت اوضاع کشور خواهند پرداخت؛ قول بدهند که به مسئله‌ی اقتصاد - که امروز میدان چالش تحمیلی بر ملت ایران از سوی بیگانگان است - به‌خوبی خواهند پرداخت؛ قول بدهند حاشیه‌سازی نمی‌کنند؛ قول بدهند دست کسان و اطرافیان خود را باز نخواهند گذاشت؛ قول بدهند که به منافع بیگانگان، به بهانه‌های گوناگون، بیش از منافع ملت ایران اهمیت نخواهند داد. بعضی با این تحلیل غلط که به دشمنان امتیاز بدهیم تا عصبانیت آن‌ها را نسبت به خودمان کم کنیم، عملاً منافع آن‌ها را بر منافع ملت ترجیح می‌دهند؛ این اشتباه است.»
به هر روی، اینک فرصت مناسبی است که در آستانه سالگرد انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس‌جمهور یازدهم، وعده‌های بزرگ او را مرور کنیم؛‌وعده‌هایی که او سال گذشته در چنین روزهایی شهر به شهر سفر می‌کرد و بر زبان می‌راند. در این گزارش قصد داریم به طور مصداقی نشان دهیم که چرا معتقدیم بسیاری از وعده‌های روحانی، عملی نشده و به بوته فراموشی سپرده شده و بسیاری نیز نقض شده‌اند. پیگیری وعده‌های روحانی از آن روی، اهمیت بیشتری می‌یابد که خود وی پس از انتخابات چندین بار بر پایبندی‌اش بر وعده‌هایی که به مردم داده، تأکید ورزیده است. همچنین روحانی اخیراً نیز با بیان این که دولت خود را معصوم نمی‌داند، خواستار نقد سازنده دولتش شده است. بنابراین معتقدیم حداقل خاصیت این گزارش، یادآوری برخی وعده‌های روحانی در انتخابات ریاست جمهوری است که شاید از یاد او رفته باشد. طبیعتاً این گزارش با مرور بر میزان پایبندی روحانی به وعده‌هایش مشخص می‌کند که فرامین و توصیه‌های یک سال پیش رهبر معظم انقلاب، چقدر دوراندیشانه و مدبرانه بود و اگر روحانی همان زمان به فرامین رهبری عمل می‌کرد شاید امروز با این لیست بلند وعده‌های بی‌عمل روبرو نبود.
 

سخنان برخی مسئولین امروز، همان سخنان مسئولین اصلاحات است اما با رنگ و لعابی دیگر

تاریخ : پنجشنبه 1393/03/01

عضو خبرگان رهبری گفت: برخی به قدری به کارخود مغرور شدند که خود را همه کاره انقلاب می‌دانند و معتقدند که اگر آنها نبودند، انقلابی نبود، چون آنها بودند که حتی امام(ره) را برای تصمیم گیری راهنمایی می‌کردند!

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی آثار آیت الله مصباح یزدی، رئیس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) در دیدار با اعضای شورای مرکزی جبهه پایداری اظهار داشت: شیوه رایج در دنیا، به ویژه در عرصه سیاست این است که برای جلب نظر و استفاده از دیگران و همکاری با آنها، باید سعی در جلب محبت آنها داشت تا احساس همدلی و مهر بیشتری حاصل شود، اما در رفتار امیرالمومنین(ع) نمونه‌های بسیاری بر خلاف این شیوه می‌بینیم و گاه ایشان انتقادات شدید و سخنان بسیار گزنده‌ای را نسبت به برخی یاران مطرح می‌کردند، و البته می‌دانیم که قصد علی(ع) از بیان چنین جملاتی انتقام‌گیری نبوده است، بلکه این شیوه‌ای تربیتی است.

علامه محمدتقی مصباح یزدی با بیان این‌که ممکن است افرادی با در نظر گرفتن شرایط سخت و مظلومیت بسیار زیاد امیرالمومنین(ع)، این مسأله را امری طبیعی بدانند که از برخی دوستان گلایه کند، اظهار داشت: اما  گاه سخنان حضرت علی(ع) حتی فراتر از آن بوده که بتواند توجیه شود؛ به عنوان نمونه در حضور یاران خود، آنها را با یاران معاویه مقایسه کرده و بیان می‌کند که حاضر است ده نفر از یاران خود را با یک نفر از یاران معاویه عوض کند. لذا چه بسا بتوان گفت این سخنان عاملی برای ایجاد حرکت در اصحاب و بیرون آوردن آنها از رخوت و سستی بوده است.

برخی گمان می‌کنند انقلابی بودن به معنای بالارفتن از دیوار، و دیپلمات بودن به معنای عاقل بودن است

تاریخ : شنبه 1393/03/03

عضو خبرگان رهبری اظهار داشت: عده ای ابا ندارند که برخی از نظرات امام و امور اول انقلاب مانند تسخیر لانه جاسوسی را اشتباه تلقی کنند، چراکه به نظر آنها بالارفتن از دیوار وحشی‌گری است و باید از درب وارد شد که همان مذاکره است؛ و برای مذاکره هم باید افراد باسواد که از انگلیس دکترا گرفته‌اند بروند و کنار آنها نشسته و لبخند بزنند و گفتگو کنند و قضیه را فیصله بدهند، چون شعار مرگ دادن اصلا خوب نیست و نشان از بی‌سوادی دارد.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی آثار علامه مصباح یزدی، رئیس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) در بیست‌وهفتمین نشست انجمن فارغ‌التحصیلان این مؤسسه با اشاره به تأکیدات مقام معظم رهبری بر اهمیت مسأله فرهنگ اظهار داشت: فرهنگ در معنای رایج آن شامل مقولاتی مانند آداب و رسوم، موسیقی، هنرها، زبان، آشپزی، و صنایع دستی یک ملت می‌شود که همگی جنبه ملی‌گرایانه و ناسیونالیستی دارد؛ ولی به نظر نمی‌رسد هشدار رهبری مبنی بر غیرقابل جبران‌بودن رخنه در فرهنگ ناظر به رخنه در یکی از امور مذکور باشد، بلکه آنچه مهم است فرهنگ اسلامی است که در معرض هجوم بیگانگان و شیاطین قرار گرفته است.

آیت‌الله محمدتقی مصباح یزدی با اشاره به اینکه انقلاب ما اسلامی است، افزود: مراد از فرهنگ اسلامی نیز نهادینه شدن باورها و ارزش‌های اسلامی در جامعه است به‌گونه‌ای که به شکل فرهنگ عمومی درآید، و اگر رهبری انقلاب احساس خطر کرده‌اند، خطر مربوط به فرهنگ اسلامی است.

وی با طرح این سؤال که در جامعه‌ای که بیش از90 درصد آن مسلمان هستند و باورهای اسلامی را پذیرفته‌اند، چرا باید در آن نسبت به اسلام احساس خطر شود، ادامه داد: از یک طرف، توقع اینکه همه مردم به‌طور یکسان، در باورهای اسلامی کامل باشند و به ارزش‌های اسلامی پیابند باشند، توقعی بیجا و شبیه محال است، زیرا حتی در زمان امیرالمؤمنین (ع) که نماد عدالت در بین بشریت است، چنین امری محقق نشد و تخلفات و عصیان‌های زیادی صورت می‌گرفت.

آیا کسانی که دائم از لفظ «مقام معظم رهبری» استفاده می‌کنند، اما عملشان بر خلاف صریح فرمایشات رهبری است، گمان کرده‌اند که می‌توانند مردم را فریب دهند؟

علامه مصباح: آیا کسانی که دائم از لفظ «مقام معظم رهبری» استفاده می‌کنند، اما عملشان بر خلاف صریح فرمایشات رهبری است، گمان کرده‌اند که می‌توانند مردم را فریب دهند؟

تاریخ :سه شنبه 13/03/ 1393

عضو مجلس خبرگان رهبری گفت: حتی برخی از افراد عمامه به سر که دارای مسئولیت هستند، در واکنش به اجتماع مردم در خصوص بدحجابی و نگرانی علما از وضع دین و فرهنگ و تجمع روحانیت در فیضیه، آن‌ها را کسانی معرفی می‌کنند که اسلام را نشناخته‌اند و آن‌ها را متهم به توهم می‌کنند. باید از وی پرسید مگر خود تو دینت را از کجا یاد گرفته‌ای؟ از فیضیه یا از انگلستان؟

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی آثار حضرت آیت‌الله مصباح یزدی، رئیس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) در تاریخ دیروز دوازدهم خرداد ماه در جمع اعضای کاروان پیاده عازم حرم امام خمینی(ره) با عنوان «عاشقان حسینی، زائران خمینی(ره)» ضمن تبریک اعیاد شعبانیه اظهار داشت: رحلت حضرت امام خمینی(ره)، مصیبت بسیار بزرگی برای ملت ایران بوده و هست، اما از رحلت ایشان برکاتی به وجود آمد. همانگونه که شهادت سیدالشهدا(ع) هرچند مصیبتی غم بار بود، اما اگر ایشان شهید نمی‌شد، این برکات عظیم و احیاء اسلام نیز میسر نمی‌شد.

علامه محمدتقی مصباح یزدی با اشاره به این‌که حضور این جمع از برکات رحلت امام خمینی(ره) است، اظهار داشت: این‌که کسانی که اصلا ایشان را درک نکرده و ندیده اند، بعد از 25 سال با پای پیاده از شهرهای دور عازم حرم امام(ره) شده و پیام امام(ره) را به همگان یادآوری کنند، برکتی از حضرت امام خمینی(ره) است که بعد از رحلت ایشان حاصل شده است.

پاسخ علیرضا پناهیان به «بهشت زوری»

به گزارش پایگاه 598 به نقل از خبرنامه دانشجویان ایران، حجت الاسلام و المسلمین علیرضا پناهیان در آستانۀ مبعث رسول خدا(ص) در جمع زائران آستان قدس رضوی(ع) پیرامون معنای «یُزَکِّیهِم» و «تزکیۀ مردم توسط پیامبران» در قرآن کریم سخنرانی کرد. اهم مطالب این سخنرانی را در ادامه می‌خوانید:

می‌خوانید:

• معنای «یُزَکِّیهِمْ» که رکن دوم رسالت انبیاء الهی است و بر تعلیم هم مقدم شده، چیست؟ ابتدا باید ببینیم مهمترین و قدرتمندترین عامل در فساد یا صلاح یک جامعه کدام است؟
• مهمترین عامل فساد و اصلاح یک جامعه قوانینی است که رفتار مردم جامعه را تنظیم می‌کند. بحث‌های اخلاقی بعد از این عامل کلیدی، مطرح می‌شوند.
• با یک قانون در یک جامعه آ‌ن‌قدر می‌شود فساد ایجاد کرد و با یک قانون آن‌قدر می‌شود اصلاح کرد که با هزار توصیۀ اخلاقی و کار فرهنگی نمی‌شود، به همین دلیل حکومت در اسلام آنقدر اهمیت پیدا کرده است.
• تحقق «یُزَکِّیهِمْ» توسط پیامبر با وضع و اجرای قانون ممکن است. و اگر قوانین واقعاً اسلامی نباشد بیش از هر چیز مردم را فاسد خواهد کرد
• پیامبر(ص) فرمود اثر اجرای حدود الهی در تزکیه جامعه از سالها عبادت کردن بیشتر است؛ حَدٌّ یُقَامُ فِی الْأَرْضِ أَزْکَى مِنْ عِبَادَةِ سِتِّینَ سَنَة» یعنی اگر یک قانون اسلامی اجرا شود، از ده‌ها سال عبادت، برای جامعه پاک‌کننده‌تر است. همین‌مقدار معنویتی که امروز در جامعۀ ما هست، صدقۀ سر همین مقدار قوانینِ اسلامی‌ای است که الان در جامعۀ خود داریم.
• اینکه اسلامی رفتار کردن اجباری است یا نه، و یا دولت دربارۀ آن مسئولیتی دارد یا خیر؟ پاسخش معلوم است: اگر حکم اسلام در مقام قانون باشد اجرای آن اجباری است و دولت دربارۀ آن مسئولیت دارد و اگر رفتار اسلامی در حد یک توصیۀ اخلاقی باشد اجباری نیست و تنها به سطح معنویت و اخلاق جامعه وابسته خواهد بود.
• در حالی که دولت و حاکمیت نقش اول را در اصلاح جامعه دارد اما بسیاری از سیاسیون ما اهل این معنا نیستند و نقش مهم ساختارها و نظامات حقوقی را گُم کرده‌اند.
• ما حکومت اسلامی را برای اسلامی‌ شدن قوانین و اجرای قوانین اسلامی می‌خواهیم. و این قانون الهی است که اگر دقیق اجرا شود زمینۀ فساد را از بین می‌برد.
• حکومت باید قوانین اسلامی وضع کند و این قوانین را درست اجرا کند تا مملکت اسلامی شود. ولی برخی در عرصۀ سیاسی می‌گویند نباید مردم را به زور به بهشت فرستاد! معنای این سخن چیست؟ آیا معنایش این است که قانون اسلامی را اجرا نکنیم؟ اگر قانون اجرا نشود که زندگی مردم مختل می‌شود. کمااینکه اگر سر چهارراه‌ها قانون اجرا نشود، ترافیک، زندگی مردم را مختل می‌کند.
• مملکت اسلامی باید با قانون اسلامی، محکم اداره شود، البته در میان احکام اسلامی، هرچه غیر از قانون است و اخلاقی و معنوی است مردم می‌توانند در آن موارد به میل خود عمل کنند و حکومت دخالت نمی‌کند؛ مگر از طریق برخی کارهای فرهنگی؛ اما هرچه قانون است همه باید ملتزم باشند. اینجا بحث زور و اجبار و آزادی نیست، بلکه بحث قانون و بی‌قانونی است.

سخنان صریح علامه مصباح

نظر حضرت آیت الله خامنه ای در امر کاهش جمعیت(از کتاب رساله نکاحیه)

جناب مستطاب حجة الاسلام آقای حاج شیخ حسین کرمی، فاضل ارجمند و مقیم بلده طیبه قم، برای حقیر نگاشته اند:

بسم الله الرحمن الرحیم، در تاریخ 25 محرم 1415 ، اینجانب طی تماس شفاهی که با جناب حجة الاسلام آقای خرازی مسئول حزب الله، فرزند آیت الله خرازی، جهت دریافت مقالاتشان راجع به کنترل جمعیت داشتم، فرمودند:

«این مقالات را به حزب الله واگذار کرده ام و دیگر در دست من نیست. این مقالات بسیار خوب بود و با تحقیقات و آماری دقیق نوشته شد. و من معتقد هستم که این طرح، یک نقشه استعماری و توطئه ابرقدرتها می باشد، و بی رابطه با آن جلسه ای که در اسرائیل جهت کنترل جمعیت کشورهای اسلامی، تشکیل شد، نمی باشد. مخصوصا این طرح زمانی در ایران به اجرا درآمد که چهار ماه بعد از آن نقشه ای بود که در اسرائیل، کنفرانس آن تشکیل گردید.»

و همچنین آقای خرازی فرمودند:« من با حضرت آیت الله خامنه ای ملاقاتی داشتم و ایشان فرمودند: من حدس می زنم که این یک نقشه خارجی باشد و با این امر موافق نیستم. و در ملاقاتی که با جناب حجة الاسلام و المسلمین آقای رفسنجانی داشتم ایشان را راجع به خطر این امر گوشزد کردم؛  ایشان گفتند: این یک نظری است. و دیگر گفتاری نداشتند.»

کتاب رساله نکاحیه- کاهش جمعیت ضربه ای سهمگین بر پیکر مسلمین/تألیف حضرت علامه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی-ص 159

دلواپسیم

دانلود: نرم‌افزار چندرسانه‌ای دلواپسیم

به گزارش تریبون مستضعغین نرم افزار چند رسانه‌ای «دلواپسیم» چندی پیش به همت موسسه نرم‌افزاری آرمان با موضوع مذاکرات هسته‌ای ایران با ۵+۱ تولید گردید.

با توجه به آزاد اعلام شدن کپی‌رایت نرم‌افزار چندرسانه‌ای دلواپسیم، امکان دانلود این دی‌وی‌دی فراهم آمده است.

برای دانلود، روی پیوند زیر کلیک کنید:

دانلود DVD چندرسانه‌ای دلواپسیم با حجم ۱٫۷ گیگابایت